Alhoewel ik vrijwel mijn hele leven met problemen kamp, was ik altijd dat ene vrolijke, drukke meisje in de klas. Ik liet nooit zien hoe ik me voelde, dan zou ik zwak zijn. Pesten speelde een grote rol in mijn leven. In groep vijf was ik weggepest, ik ging naar een andere school. Vervolgens moest ik nog een keer van klas veranderen. Ook thuis was niet altijd alles even makkelijk, ik had een broer met ADHD.

Pas op de middelbare school begonnen de sombere gevoelens enorm te versterken, ik was niet meer het vrolijke meisje van de klas. In mijn hoofd ging zoveel rond, wat leidde tot zelfbeschadiging. Het is moeilijk te peilen wanneer je depressie begon, maar ik gok dat mijn depressie eind de brugklas begon.
En dan komt er zo’n moment, dat je niet meer op je eigen kracht verder kunt. Je doet je best om te overleven, maar keer op keer zak je weer dieper de grond in. Zo kwam ik terecht in de psychiatrie. Blijkbaar was ik niet de makkelijkste, onder andere vanwege mijn geslotenheid. Ik ging van de ene instelling naar de andere. Toen ik ook nog erg suïcidaal werd, het was inmiddels alweer twee jaar verder, moest ik naar de crisisdienst. Pas hier kreeg ik duidelijkheid. Ik had al zoveel diagnoses, maar ik kon me er niet in vinden, ik vond ze niet kloppend. Bij de crisisdienst werd gezegd dat ik overduidelijk last had van een depressie. De crisisdienst wilde dat ik aan de antidepressiva ging, maar doordat ik pas vijftien was weigerde de psychiater me antidepressiva voor te schrijven. Boos dat ik was op die psychiater, ik wilde dit gevecht niet meer helemaal op eigen kracht doen.

De depressie ging maar niet over. Soms had ik momentjes dat het wat beter met me ging, dat ik even dacht dat de depressie over was. Maar die periodes duurden nooit langer dan een maand, want dan belandde ik weer in dat depressieve wereldje. En dan kon ik weer mijn bed niet uitkomen, dan ondernam ik helemaal niks meer, dan sloot ik mezelf af van de buitenwereld en at ik niks meer.

Ik zat in de vierde toen ik zei dat ik niet meer kon. Ik was op van het vechten, ik kon écht niet meer. Mezelf om het leven brengen, nee, dat mocht niet van mijn omgeving. Logisch. Dus er moest naar een andere oplossing gezocht worden. Ik kreeg toch nog antidepressiva en ik werd een tijdje opgenomen in een adolescentenkliniek. Hier had ik het zwaar. Ik was twee keer op de spoedeisende hulp beland vanwege zelfbeschadiging, zo ernstig takelde ik mezelf toe. Ik moest met time-out en er werd gedreigd met ontslag als ik mezelf niet snel ging veranderen. En toen… toen begon ik me pas echt te beseffen dat ik ziek was, en dat ik niet zomaar beter werd. Ik had een knop in mijn hoofd omgezet, en met kleine stapjes ging ik vooruit. Na mijn opname begon ik mezelf eindelijk beter te begrijpen. Ik zou een chronische depressie hebben en waarschijnlijk ook één of meerdere persoonlijkheidsstoornissen. Door mijn leeftijd kon er nog geen persoonlijkheidsstoornis worden vastgesteld, maar het zou sowieso iets in de richting van borderline zijn (cluster B) en daarnaast waarschijnlijk ook een persoonlijkheidsstoornis die heeft te maken met angsten, afhankelijke persoonlijkheidsstoornis bijvoorbeeld (cluster C). Aan de hand van deze diagnoses kon ik eindelijk verklaren waarom ik telkens terug viel in een depressie en waarom ik bepaalde dingen dacht en deed.

Inmiddels gaat het beter met me. Ik help anderen door gastlessen te geven op middelbare scholen, vanuit mijn ervaringskundige positie. Ik ben ook bezig met het uitgeven van een boek, en ik ga ook nog aan de slag met een eigen website. Ik ben nu zestien, en ik ben nog chronisch depressief. Maar ik kan er steeds beter mee omgaan, ik kijk weer uit naar de toekomst.

Inloggen
Back To Top

1Welkom op Depressie Connect!
2Wie zijn wij
3Doel Depressie Connect
4Gezamenlijke afspraken
5Hoe werkt Depressie Connect?
6Welkom op Depressie Connect!
Op deze online plek kun je anoniem, veilig en afgeschermd andere mensen met depressie ontmoeten.Je kunt ervaringen in het omgaan met depressie uitwisselen, informatie delen en vinden, en vragen stellen aan andere ervaringsdeskundigen.

Op Depressie Connect gaat het om de vraag; “Wat heb je geleerd tijdens je depressie(s)?”.

Hier vallen veel verschillende thema’s onder, waar op de community ruimte voor is. Hoeveel ellende een depressie ook met zich meebrengt,

Depressie Connect is bedoeld om te praten over hoe jij met depressie leert leven. Iedereen die te maken heeft met depressie(s) en anderen met ervaringskennis wil treffen om de weg naar herstel te bespreken is welkom om deel te nemen aan de community.

Wil je kennismaken met het team van Depressie Connect? Of wil je meer weten over de afspraken en mogelijkheden op deze online community?

Klik dan op het vraagteken rechtsboven in het scherm.

1Welkom op Depressie Connect!
2Wie zijn wij
3Doel Depressie Connect
4Gezamenlijke afspraken
5Hoe werkt Depressie Connect?
6Welkom op Depressie Connect!
Welkom op Depressie Connect! De online community voor naasten van mensen met depressie.

Op deze plek kun je anoniem, veilig en afgeschermd, andere mensen ontmoeten die iemand met depressie in hun omgeving hebben.

Je kunt steun vinden bij anderen, zelf om hulp vragen, ervaringen over het leven met iemand met depressie uitwisselen, informatie delen en vinden en vragen stellen.

Op Depressie Connect gaat het om het omgaan met de zorgen over en voor iemand met depressie. Naasten kunnen op Depressie Connect

ondersteuning vinden bij andere naasten. De community is bedoeld om jouw ervaringen als naaste te delen met lotgenoten.

Er is ruimte voor veel verschillende thema’s, bijvoorbeeld; “Wat helpt je in het (goed) omgaan met iemand met depressie in je omgeving?”,

“Waar loop je tegenaan in je relatie/vriendschap met die persoon en hoe ga je hiermee om?”.

Wil je kennismaken met het team van Depressie Connect? Of wil je meer weten over de afspraken en mogelijkheden op deze online community?

Klik dan op het vraagteken rechtsboven in het scherm.