Boek: Tussen Waan en Zin, door Brenda Froyen

Boekgegevens: 

Boektitel: Tussen Waan en Zin
Aantal pagina’s: 256
Auteur: Brenda Froyen
ISBN: 9789493410718 
Uitgevrij: Gent, Borgerhoff & Lamberigts

Beschrijving: 

Type boek: Ervaringsverhaal
Doelgroep: (jong)volwassenen
Geschikte Minimaal 15+
Taalniveau: 3  (1-5 = makkelijk tot moeilijk)
Leesbaarheid : 4  (1-5 = makkelijk tot moeilijk)
Kernwoorden : Psychose, bipolaire stoornis, behandeling

Waardering: 3 uit 5 sterren

Samenvatting:

Brenda Froyen krijgt na jaren waarin ze stabiel bleef in 2023 opnieuw te maken met psychotische ontwrichting. Ze krijgt last van waanideeën en een sterke drang om hiernaar te handelen. Als een gevolg hiervan wordt ze meermaals (gedwongen) opgenomen, soms met dwangmedicatie en isolatie. Brenda verzet zich tegen de, vaak vernederende en overgemedicaliseerde gang van zaken in de GGZ en wil graag zoveel mogelijk op haar eigen manier herstellen, zonder medicatie. In dit boek beschrijft ze hoe de psychose er bij haar uitzag, negatieve maar ook positieve ervaringen in de hulpverlening. Een paar dagen voor ze in oktober 2024 overleed, leverde ze het definitieve manuscript in bij de uitgever. 

Conclusie:

Dit boek geeft een eerlijke en rauwe inkijk in hoe het is om te kampen met psychoses en hoe dat je beeld op de werkelijkheid beïnvloedt. Ook laat Brenda op een heel kwetsbare maar tegelijk duidelijke manier zien hoe de zorg is voor deze psychisch kwetsbare mensen, waarin ze het niet schuwt om daar kritiek op te leveren. Ze schrijft vanuit haar eigen ervaring, ondersteunt door bijvoorbeeld behandelrapportages of instagramposts die ze deelde in die tijd. Omdat het zo’n ongefilterde weergave van de werkelijkheid is, kan het boek heftig zijn voor mensen die zelf te maken (gehad) hebben met bijvoorbeeld gedwongen opnames, isoleercellen of dwangmedicatie.  

Het boek krijgt een extra verdrietige bijsmaak omdat je weet dat Brenda vlak nadat ze het definitieve manuscript inlevert, onverwachts een einde aan haar leven maakte. Het boek is uitgebracht in samenspraak met haar man en een goede vriendin schreef het voor- en nawoord. Dit alles maakt wel dat het verhaal als niet af voelt en je het einde, waarin ze herstellend lijkt te zijn, met een dubbel gevoel leest. Ook ontbrak hierdoor de mogelijkheid om bijvoorbeeld interviews te geven, het gesprek aan te gaan en context te geven aan haar uitspraken. Dat was immers haar doel, verbinding zoeken en haar verhaal gebruiken om aandacht te vragen voor hen die dat zelf vaak niet kunnen. 

Gerecenseerd door: A.M. Romkes
17-03-2026